หอยชักตีน

หอยชักตีน

หอยชักตีน (ชื่อวิทยาศาสตร์: Laevistrombus canarium) เป็นชื่อของหอยทะเลชนิดฝาเดียวเปลือกบางชนิดหนึ่ง โดยมีรูปร่างคล้ายหอยสังข์ขนาดเล็ก บางทีจึงเรียกว่า หอยสังข์ตีนเดียว

หอยชักตีนเป็นหอยที่ขูดกินสาหร่ายและซากอินทรียสารต่าง ๆ เป็นอาหาร การสืบพันธุ์เป็นแบบผสมภายใน โดยมีเพศผู้ เพศเมียแยกกัน จับคู่ผสมพันธุ์กัน หลังจากนั้นจะวางไข่มีวุ้นหุ้มลักษณะเป็นสายยาวสีขาว ขดเป็นกระจุกคล้ายเส้นหมี่ ไข่จะพัฒนาใช้ระยะเวลาประมาณ 4-5 วัน จึงฟักออกเป็นตัวลูกหอย ซึ่งจะดำรงชีวิตว่ายน้ำ กรองกินแพลงก์ตอนพืชเล็ก ๆ เป็นอาหารอยู่ประมาณ 11-14 วัน จึงพัฒนาเข้าสู่ระยะลงพื้น เปลี่ยนการดำรงชีวิตเป็นขูดกินตะไคร่สาหร่ายหรืออินทรียสารต่าง ๆ ลูกหอยที่ได้จากการเพาะพันธุ์จะเติบโตได้ขนาดความยาวเปลือก 0.5-1 เซนติเมตร ภายในระยะเวลาประมาณ 1-2 เดือน

หอยชักตีนมักจะชอบอาศัยอยู่ตรงบริเวณชายหาดโคลนผสมกับทราย สามารถนำมารับประทานได้ เป็นหอยขึ้นชื่อของจังหวัดกระบี่

ที่มา : จิตติมา อายุตตะกะ. 2543. รายชื่อหอยทะเลของไทยที่พบทั่วไป : เสวนาวิชาการ เรื่อง การศึกษา วิชาการหอย ปี 2000.  ภาควิชาวิยาศาสตร์ทางทะเล คณะประมง มหาวิทยาลัย เกษตรศาสตร์. 2543. หน้า 162.

สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ : องค์การค้าคุรุสภา , 2540. หน้า 282.
Dnfe5.nfe.go.th./localdata/Rsouth/KraBe/culture3.html

จัดทำโดย 

นางสาวสุพรรษา แตงอ่อน เลขที่ 24 ม.5/3